در یکی از شهرهای کوچک هند، پنج پسر نوجوان (آجو، ویشنو، موسی، ویویک و کلام) در حالی بزرگ میشوند که پدر و مادرهایشان آن‌ها را درخت موز (به معنی به‌دردنخور) مینامند. اما آن‌ها اجازه نمیدهند این موضوع آن‌ها را نابود کند و با دوستی و کنار هم ماندنشان تاب می‌آورند. پدرهای آنها سنتی فکر میکنند و نسبت به نمره و کار پیدا کردن وسواس دارند و میخواهند هر طور شده از آن‌ها دکتر و مهندس و کارمند بسازند اما پسرها تلاش دارند خودشان و روزهای زندگیشان را از دست ندهند. بازی‌ها و شیطنت‌های آن‌ها مدام آن‌ها را به دردسر می‌اندازد. روزهای دانشگاه حتی سخت‌تر می‌شود و بچه‌ها و پدرها را به چالش می‌کشد تا با واقعیت‌های زندگی و روش تک تکشان برای کنار آمدن با آن، رو به رو شوند. کم کم بزرگ شوند و به آرامش برسند...